Ik ben Bur en kijk naar mensen die passeren. Mensen groot en klein, van allerlei kleuren en gezindten, soms boos soms vrolijk, soms verveeld en soms actief, soms strijdvaardig en soms vredelievend.
Eeuwen lang ben ik een spiegel voor de mensheid. BUR staat voor bewustzijn van de menselijke soort. De kleine mens met zijn eigen leventje, zijn eigen geluk en verdriet, zijn wensen en wilskracht. BUR wil mensen, radertjes in de grote machine die Aarde heet, zichzelf laten relativeren.
Ik, BUR, sta stil met mijn hoofd van duizenden jaren oud, met mijn romp van autoplaat en mijn houten benen stevig in de grond.
Ik neem afstand van de alledaagse wereld van de mens, en symboliseer verbroedering, saamhorigheid en vrede.
Ik breng een boodschap van een wereld waarin mensen nét een beetje vriendelijk worden, en proeven van het geluk dat ze samen kunnen ervaren. Wie goed doet, goed ontmoet. Is leven in harmonie met elkaar en de natuur immers niet het mooiste dat er bestaat? Dat kan alleen als iedereen daar zijn steentje aan bijdraagt.
Ik kan mijn rol spelen omdat ik een onafhankelijke geest heb. Zelfs voor koningen en keizers neem ik mijn hoed niet af.
Zwijgend geniet ik het vertrouwen van de mensheid, en overbrug ik tijd als een stabiele graatmeter.
Eeuwenlang reis ik rond. Overal laat ik mensen zich afvragen: wat is voor mij belangrijk, waar ben ik mee bezig?
Dien ik daarmee het doel dat ik eigenlijk, die in mijn hart, wil bereiken?
Misschien zie ik ook jou voorbij komen!

© Tim Westmen